Znalezionych wyników: 55

Psycho Krusher, mod, bo kojarzę z innego forum, na którym bywam zdecydowanie częściej. ;]

Do ulubionych książek muszę dodać "Moje drzewko pomarańczowe" autorstwa José Mauro de Vasconcelos'a.

Kończę "Boga rzeczy małych" Arundhati Roy i będę się brała za "Moje drzewko pomarańczowe", którego autorem jest José Mauro de Vasconcelos.

Malwina Kowszewicz - "Nigdy dość".

Jóga, może to dlatego, że w filmie masz okazję zobaczyć wszystko naocznie, a w książce jedynie sobie wyobrazić.
Możesz mieć rację, bo dobrych kilka lat temu czytałam i oglądałam. ;P

Najpierw przeczytałam książkę, potem obejrzałam film. Prawie się nie różnią, a to dobra cecha.
Czytając, trochę się krzywiłam. Bądź co bądź, mamy tam do czynienia z pedofilią, a tą się brzydzę. Jednak historia jako taka potrafi zaciekawić.

Zdecydowanie wolę książki.
Jedyny e-book, jaki przeczytałam w całości, to był przeddruk (jeśli można to tak nazwać) "Harry'ego Pottera i Insygniów Śmierci". Byłam ciekawa zakończenia, więc ściągnęłam i przeczytałam, ale później książkę też kupiłam - tak dla porównania.

Po prostu męczy mnie, jeśli muszę czytać tak długi tekst na komputerze. Kiedy czytam, wolę się położyć, przewrócić na bok, jak mi wygodnie, i czytać, a nie sztywno siedzieć przy komputerze.

Jestem kobietą romantycznej natury, więc lubię wszystko, w czym jest zawarty romantyzm.
No dobra - nie wszystko. Harlequinów nie tykam.
Jednak od czasu do czasu dobrze jest odstresować się przy miłej lekturze, a romanse doskonale się do tego nadają. Nie trzeba wysilać mózgu. ^^ Są też oczywiście bardziej skomplikowane powieści o tematyce miłosnej i po te także chętnie sięgam.

Chodzę, bardzo chętnie. Bo książki kupuję rzadko. Już naprawdę muszę chcieć ją przeczytać, żeby kupić.
Najczęściej odwiedzam osiedlową bibliotekę - ok. 4 razy na miesiąc. Będąc na etapie pisania prezentacji maturalnej, korzystałam z wojewódzkiej, ale szczerze mówiąc, jest dla mnie za duża, atmosfera nieprzyjazna i gubię się tam. Dlatego wolę swoją, gdzie jestem zapisana od ponad 10 lat i którą znam już jak własną kieszeń. ^^
Niestety, zauważyłam, że większości bibliotekarek nie ma co prosić o pomoc, bo najpierw wypytują, czy sama szukałam (chyba logiczne...), a potem ze zbolałą miną podnoszą się z miejsca, żeby znaleźć, o co proszę. A i to w najlepszym razie, bo bywa, że po prostu mi mówią, gdzie mam szukać. Pomijając, że już tam szukałam. ^^

Radosna, że już po maturach. Ble.
Chora, kurde.
Zmęczona.

Hmm...
Wyprana ze wszystkiego, znaczy zmęczona razy dwa. Albo i pięć.
Całkiem zadowolona.
Trochę mnie głowa boli, ale co tam.