Znalezionych wyników: 72

Jestem stanowcza ale nie uparta. Bycie upartym kojarzy mi sie z małym tupiącym dzieckiem.

Pewnie mieszkasz z rodzicami więc normalne, że chcą wiedzieć gdzie ich dziecko się podziewa. Pewnie jeszcze jesteś na ich utrzymaniu więc chcą wiedzieć na co wydajesz ich pieniądze. Może odrobine przesadzają ale ja mam 30 lat, własna rodzinę a i tak moja mama chce wiedzieć wszystko, co z kim i dlaczego. Takie są mamy. Dzwoni do mnie codziennie a jak przez 2 dni sie u niej nie pojawie, to już "awantura", że jej nie odwiedzam. Też nie lubi wiedzieć lub widzieć, że piję a co gorsza palę (jeszcze sie przed rodzicami ukrywam). Chce abym była jej idealną córeczką. Kiedyś mnie to denerwowało ale teraz rozumiem ją. Nie robi tego, żeby mnie kontrolowac tylko martwi się a jak Ty jesteś młoda dziewczyną to rodzice martwią sie dwa razy bardziej. Dużo złych wiadomości w telewizji, szalone czasy, dużo niebezpieczeństw a Ty jestes ich córeczką. To z miłości.

Mhm...wychodzi na to, że jestem dziwna...smieje się z siebie, bo nic innego już mi nie zostaje ale nie lubię. wszelkie gafy, wady i niedoskonałości odbieram zbyt osobiście i czasem naprawde nie wiem, co mam zrobic ze sobą więc smieję się, że jestem taka głupia...ale wstydzę się i żal mi siebie.

Dasz radę...ja dałam sobie radę przez 2 lata mając na głowie dziecko, pracę, samotnosc, tęsknotę, obawy, leki, strach....ale człowiek jest silny. na początku jest cholernie trudno. przez całe dwa lata spałam na wielkim łóżku, tak jakby on był koło mnie, zajmowałam tylko malutki kawałeczek, tak jak zawsze. I nie wierz w to, że bedziesz gadac godzinami na skypie, bo albo ty w szkole a on ma wolne albo odwrotnie i trudno jest razem w tym samym czasie miec chwile wolną, przecież bedzie tam pracował a nie siedział w internecie. trzeba przez to przejsc. ja już mam to z głowy. W koncu znowu jesteśmy razem, tak jak powinno byc, w kraju. Za zadne skarby nie pojechałabym tam. Równiez myslałam, że jestem słaba psychicznie, że nie dam sobie rady sama ze sobą, z życiem a jak sie okazało stałam sie silna, niezalezna, zdecydowana. Sumując, uważam że rozłaka była dla nas dobra, wiele sie nauczyłam...najważniejsze, że nasza miłosc przetrwała...widocznie jest silna, bo pokus ja miałam sporo i jak sie domyslam mój facet również, jak nie wiecej, bo ja miałam dzieciątko na głowie a on tylko pracę.

A może prościej...czy nie wystarczyłby piekny erotyczny taniec w ślicznej bieliźnie?

Jako stara 30letnia kobieta powiem tak. Kiedys tez miałam podobny problem. Zawsze wyglądałam poważniej. Mając lat 18 dawali mi 25, jakos szybko się zestarzałam na szczęście czas stanął w miejscu i nadal wyglądam na 25 lat. Pocieszające. Nie ma co sie przejmowac na ile się wygląda, ważne jak się wygląda i jak sie czuje.

zbych1112 dobrze napisane, bo jeśli facet jest nieszczęśliwy i nie kocha swojej zony to powinien odejść bez względu na to czy ma do kogo. Skoro nie ma miłości to jest nieszczęśliwe małżeństwo i nieszczęśliwe dziecko. A skoro nie odchodzi, to tak jakby czekał na lepszą okazję, czyli taki wygodny typ. Tam gdzie lepiej tam on jest.

Muszę troszkę zgodzić się z jaro dodam tylko, że według mnie jest to tylko zauroczenie z waszej strony. Dla niego dodatkowo jesteś odskocznią od życia codziennego i szarości dnia. Fajnie jest poznać kogoś nowego, kto nas rozumie, komu mozemy się wypłakac, wyżalić jednak ludzie zbyt szybko uciekają od swojego zwykłego zycia, od osób, od problemów. Pewnie tak jest w jego przypadku. Uwierz mi, nic dobrego z tego nie będzie. Musisz mieć siłe i odpuścić. Koniec. Takie jest moje zdanie

Skoro nie ma ochoty na seks z nim, to chyba tak do końca nie jest to "ten" facet. Zazwyczaj jak się kogoś kocha to sie ma ochotę na bliskość z tą osobą, na całkowite oddanie się tej osobie. Seks jest przyjemnoscia tylko wtedy kiedy obydwoje tego chcą. Uważam, że dziewczyna nie powinna się zmuszać, bo zgorszy się do seksu i później będzie problem.

Cóż...wolałabym nie... ale gdyby mój syn pewnego dnia powiedział, że jest gejem przeżyłabym to raczej smętnie, że nie będę miała wnuków, że to takie dziwne i nie po mojemu ale po paru dniach dałabym radę. Nic nie jest w stanie zmienić moich uczuć do mojego dziecka. Mówi sie trudno i kocha się dalej.

Oczywiście najlepiej jest zrobic tak, żeby dziecko nie cierpiało albo cierpiało bardzo mało. Może macie troszke racji. Przyznaję. Jednak czasem kobieta musi myslec i o dziecku i o sobie. Łatwiej wyegzekwować różne prawa kiedy jest się po rozwodzie. Kobieta ma wieksze szanse na jakiekolwiek pieniądze na utrzymanie dziecka. Mam na mysli przypadki, kiedy facet zachowuje sie jak dupek i wychodzi z założenia, że skoro nie są razem, to on nie musi nic robic, dawac i pomagać.