Znalezionych wyników: 27

Valiante - forum ogólnotematyczne

Mam 14 lat i 175cm wzrostu

A jak urosnąć? Niech samo sobie rośnie ^^

Jeśli we śnie spadasz w dół, rozciągają Cię na jakichś chińskich torturach, to niezawodny znak, że rośniesz

Przyklej przeźroczystą taśmę i z impetem oderwij

A wyprostować nie płacąc? Obcęgi...

Spójrz, co napisał

Oż -.- normalnie Cie zabije ;>

Spokojnie spokojnie, o gustach się nie dyskutuje

Cs maniak?

Witam Ciebie, też jestem nowy

Co do hip hopowców... też ich nie lubię, ale nie aż tak jak techno maniaków

Przebojem nie jest, ale za to zauważ, ile graczy codziennie w to pyka. I to nie tylko w Polsce, za granicą również istnieją zwolennicy tej gry

Ja gram od początku tej gry, czyli przeszło 5 latek

Chciałbym zorganizować jakiś turniej, lecz brak chętnych jest dużym problemem.

Poczytaj sobie tematy w dziale "Miłość", zobaczysz, że każdy pisze to samo

A nie mogę pomendzić? Taki już jestem

Bo tak sobie patrze i czytam to, co niektórzy piszą i... i co drugi post to jest to samo, co napisała osoba wyżej, lub zwyczajny spam

Miecz Przeznaczenia - Andrzej Sapkowski

Przyznajcie się, najważniejsze dla was są posty

Röyksopp 54 SAVE
Manu Chao 22
Yann Tiersen 24
Skyclad 50 KILL
Blackmore's Night 42
Marek Tranda 12

Dimmu Borgir

Norweski blackmetalowy zespół muzyczny założony w 1993 roku.
Powstał w 1993 roku z inicjatywy pięciu muzyków: Shagrath'a, Silenoza, Brynjarda Tristana, Tjodalva oraz Stiana Aarstada. W tym samym roku nagrał minialbum - Inn Evighetens Morke (W ciemnościach wieczności) na którym znajdują się trzy utwory. Zespół grał melancholijny black metal, w którym dużą rolę odgrywało brzmienie instrumentów klawiszowych. Nazwa Dimmu Borgir wywodzi się z islandzkiej legendy, i oznacza bramę łącząca ziemię z piekłem. W dosłownym tłumaczeniu jest to mglista twierdza.

Niedługo potem Dimmu Borgir podpisał kontrakt z wytwórnią No Colours, czego owocem był pierwszy pełny album - For All Tid (Po wsze czasy). Debiut zebrał dużo pozytywnych recenzji. Dwa lata później ukazał się drugi album - Stormblåst (Burza), który zawierał nieco szybszy i dojrzalszy materiał niż debiut, jednak w podobnym klimacie. Przed nagraniem tego krążka w zespole zaszły małe zmiany - Shagrath zaczął grać na gitarze, a za perkusją zasiadł Tjodalv.

Jeszcze w tym samym roku zarejestrowano minialbum - Devil's Path, na którym zespół wyznaczył sobie drogę, którą będzie kroczył w przyszłości. Muzyka stała się dużo szybsza i agresywniejsza - zupełnie nie przypominała dwóch pierwszych albumów. Dotychczasowy basista został usunięty z zespołu, a jego miejsce zajął Nagash. Chwilowa nieobecność Aarstada (w tym czasie odbywał służbę wojskową) zmusiła Shagratha do nagrania partii klawiszowych na tym minikrążku.

Zespół podpisał kontrakt z niemiecką wytwórnią Nuclear Blast i w 1997 roku wyszedł wysoko oceniony album - Enthrone Darkness Triumphant, który zebrał pozytywne recenzje odbiorców.

Melodyjne partie oraz obecność klawiszy sprawiają, iż muzyka Dimmu Borgir jest łatwa w odbiorze. Pojawiły się opinie, że zespół stał się komercyjny i zdradził ideę Black metalu. Teledysk do utworu Mourning Palace był emitowany w komercyjnych stacjach muzycznych, co m. in. przyczyniło się do szerszego zainteresowania samym gatunkiem muzycznym ze strony mediów i wytwórni płytowych.

W międzyczasie z zespołu odszedł Stian Aarstad. Przed pojawieniem się nowej płyty, zespół zaprezentował kolejny minialbum - Godless Savage Garden, na którym znajdowały się dwa nowe utwory, dwa utwory z For All Tid nagrane ponownie, przeróbka Accept oraz trzy utwory koncertowe. Shagrath, oprócz śpiewu, zagrał także na instrumentach klawiszowych, a do zespołu dołączył drugi, zaawansowany technicznie i pochodzący z Australii, gitarzysta Astennu. W ten sposób Shagrath mógł się skupić wyłącznie na śpiewie.

W 1999 roku wydana została trzecia płyta studyjna zatytułowana Spiritual Black Dimnesions. Muzyka na tym wydawnictwie została jeszcze bardziej zdominowana przez instrumenty klawiszowe. Pojawiły się: operowy śpiew w wykonaniu ICS Vortexa znanego z występów w Borknagar oraz Arcturus, do zespołu dołączył też nowy klawiszowiec o pseudonimie Mustis.

Po wydaniu albumu zespół pojawia się na wielu dużych festiwalach muzycznych, m.in. na Dynamo Festival. Płyta została nominowana do nagrody Spellemannprisen (norweskiego odpowiednika nagrody Grammy) w tym samym roku.

W 2001 wychodzi przełomowy i najwyżej oceniony dotychczas album - Puritanical Euphoric Misanthropia. W dużej mierze instrumenty klawiszowe zastąpiła tutaj szwedzka orkiestra symfoniczna z Göteborga.

W samym zespole zaszły istotne zmiany - odeszli Astennu, Nagash oraz Tjodalv. W ich miejsce pojawili się: perkusista Nicholas Barker (poprzednio w Cradle of Filth), basista i wokalista ICS Vortex (dotychczas udzielał się w zespole jako muzyk sesyjny) oraz gitarzysta Galder - lider grupy Old Man's Child.

We wrześniu 2003 roku wydany zostaje album Death Cult Armageddon, równie wysoko oceniony co poprzednik - zawierający rozbudowane partie symfoniczne w wykonaniu Praskiej Orkiestry Symfonicznej. Odniósł on ogromny sukces na świecie, był pierwszym albumem wytwórnii Nuclear Blast, który sprzedał się (w samych Stanach Zjednoczonych) w liczbie ponad 100.000 egzemplarzy. Tego samego roku zespół ponownie otrzymał nagrodę Spellemannprisen. Niedługo po premierze Nicholas Barker opuścił zespół a jego miejsce zajął Reno Killerich.

W 2005 roku grupa nagrała ponownie swoją drugą płytę Stormblåst. Nową piosenką na tym albumie jest Avmaktslave i przearanżowana Sorgens Kammer Del II.

Najnowszy album, In Sorte Diaboli, ukazał się 27 kwietnia 2007 roku. Stał się on najbardziej dochodowym albumem w historii grupy, w USA po tygodniu od oficjalnej premiery zostało sprzedanych ponad 140.000 egzemplarzy, z podobnie ciepłym przyjęciem spotkał się on w Europie.

http://odsiebie.com/pokaz/20740---9952.html
http://odsiebie.com/pokaz/20751---53d1.html
http://odsiebie.com/pokaz/20752---c947.html

Cieszę się i mam nadzieję, że nie znajdzie się za wielu techno maniaków... mam do nich mieszane uczucia