Znalezionych wyników: 39

Zgrabnie.
Wytłumacz mi, co znaczą użyte w Twojej pierwszej i drugiej wypowiedzi frazesy i komunały. Zwyczajnie. Warto wiedzieć, co się chce powiedzieć

I jeśli już odpowiadasz, to odnieś się, proszę, do całości wypowiedzi również.
Nieładnie tak rakiem

Nie sugeruje ich trudności, tylko wieloznaczność spowodowaną różnymi wpływami kulturowymi, bywa, że dyskryminującym określone grupy ich definiowaniem.
Dlatego pytam o ich znaczeniem TWOIM ZDANIEM, czyli dokładnie "co rozumiesz pod danymi pojęciami". Bo rozumienie jest tu kluczowe.
To też nie jest trudne do rozszyfrowania.

Jeśli masz 24 lata i to jest dla Ciebie problem u partnera, to znaczy, że ani partnera mieć nie powinnaś, ani lat tylu nie masz...
I to siebie musisz zmienić i sobie przemyśleć, o co Ci w ogóle chodzi.

A w ogóle, duża jesteś, to porozmawiaj z nim, pomyśl trochę, zdecyduj, czy akceptujesz czy nie akceptujesz, czy chcesz z nim być, czy nie... I na Boga, nie szukaj rady "co ja mam biedna zrobić" na forum.

Trzeba było jeszcze ankietę strzelić...

Za każdym razem, kiedy czytam taką dyskusję, przeraża mnie, jak bardzo w młodych przecież ludziach zakorzenione, zinternalizowane są poglądy "społeczeństwa na pewne sprawy", plejada stereotypów i ten sam język...

Za sprawą w praktyce jednostronnej monogamii, kobiety straciły "władzę", którą przez setki lat posiadały - jako jedyna stała i pewna, mogły sobie pozwolić na dyktowanie warunków, dopuszczanie partnera (dosłownie), kiedy chciały - bez żadnych dla niego przywilejów. Nie wiadomo było, jaki udział "w dzieciach" ma mężczyzna. Dziedziczenie matrylinearne dawało władzę i przywileje jej towarzyszące (za sprawą majątku).

Poprzez uzależnienie kobiety od siebie - słabsze, mniej zdolne do obrony i zdobywania pożywienia w okresie połogu - mężczyźni przejęli majątki, władzę i przywileje, a kobieta stała się "przybocznicą", czy też częścią tego majątku (łącznie z dziećmi)...

I to uzależnienie trwało i umacniało się przez wiele lat.
Musimy tu wziąć pod uwagę płaszczyznę materialną - zależna od mężczyzny kovbieta siedzi cicho i robi, co mężczyzna każe, dopiero jakiś stopień emancypacji daje jej siłę, żeby się sprzeciwić, żeby zaznaczyć swoją niezależność.

Tak samo, jeśli chodzi o rozmnażanie - kobieta ciężarna jest słabsza, bardziej zależna.
Stąd tak duży "feministyczny" nacisk na 1)decydowanie o własnej płodności 2)równouprawnienie w pracy.

I żadne z powyższych w PL nie ma miejsca.
Kobieta w starciu o pracę z mężczyzną przegrywa je, nawet, jeśli jej kwalifikacje są nieco wyższe, dostaje (o nawet 20%) niższą pensję na tym samym stanowisku, rzadziej jest dyrektorem, szefem (chociaż w PL to kobiety są bardziej przedsiębiorcze i mają pootwieraną własną działalność gospodarczą itp., tak samo większość parlamentarna to mężczyźni, którzy znowu mają szansę zadecydować o jej płodności i decyzjach z tym związanych.

Jak widać, jest o co walczyć i tylko pozornie można to wyolbrzymić. I trzeba krzyczeć, żeby ktoś usłyszał.

Co więcej, bardzo mocno dyskryminuje kobiety sam język - i wcale nie jest to błaha sprawa. Kobiety w telewizji to "baby co się kłócą" - mężczyźni "dyskutują".

I takie pierdoły, jak przepuszczanie w drzwiach - w ogóle nie wiem, czemu to pada zawsze... Mnie nikt nie musi przepuszczać w żadnych drzwiach, miło by było gdyby mnie nimi nie pierdzielnął, jak wracam z czymś ciężkim w rękach, ale to już kwestia kulktury.