Nasze Forum Dyskusyjne. Eric-Emmanuel Schmitt

Karczoch · Wysłany: 2008-05-22, 18:47 **Eric-Emmanuel Schmitt**

czyta ktoś książki tego pana?

ja na razie zaliczyłam "Oskara i Panią Różę", wprawdzie się nie popłakałam, ale książka i tak bardzo mi się podobała, daje do myślenia, świetnie napisana

mam zamiar w najbliższej przyszłości przeczytać "Kiedy byłem dziełem sztuki"

Jóga · Wysłany: 2008-05-22, 19:07

Samym Oskarem byłam rozczarowana i oczarowana jednocześnie. Rozczarowana, bo spodziewałam sie czegoś w stylu Małego Ksiecia, a oczarowana bo książka okazała się świetna. Krótka, taka na przeczytanie w chwilę, ale myśleć o niej można później całymi dniami.

Polecam Pana Ibrahima i kwiaty Koranu

Colorblind · Wysłany: 2008-05-23, 23:45

Przeczytałam "Małe zbrodnie małżeńskie" i o dziwo nawet książka mi się spodobała, wahałam się długo, czy sięgnąć po coś tego artysty, ponieważ był porównywany do Coelho, którego twórczość mnie najzwyczajniej irytuje <no może oprócz jednej pozycji>. Skusiłam się i dorwałam te zbrodnie małżeńskie.
Książka ma kilka myśli, które mocno mnie ujęły, jak chociażby: „kiedy widzicie kobietę i mężczyznę w urzędzie stanu cywilnego, zastanówcie się, które z nich stanie się mordercą”, "Jeżeli mnie kochasz, przyjmiesz mnie oszpeconego, kalekiego, starego, chorego, pod warunkiem jednak, że będę sobą. Jeżeli mnie kochasz, pragniesz mnie, a nie tylko mojego odbicia. Jeżeli mnie kochasz...", czy też: "Nie jest rozsądne długo kochać, kochać bez przerwy to czyste szaleństwo. Rozum nakazuje kochać tak długo, jak to jest przyjemnie. Oto miłosny racjonalizm: kochajmy się dopóki mamy złudzenia, kiedy je stracimy, lepiej się rozstańmy. Gdy tylko ujrzymy przed sobą kogoś rzeczywistego, a nie kogoś, kogo sobie wyobrażamy, rozejdźmy się".
Historia małżeństwa sama w sobie ciekawa, momentami zaskakująca. On traci pamięć, ona ma wreszcie szansę na odbudowę tego, co wcześniej wydawało się niemożliwe. Dramat, a jednak lekko się czyta.