Wysłany: 2007-08-14, 14:11 Przebaczanie Polecający: grzegorz
Przebaczanie najlepsze lekarstwo na świecie. Przynosi wolność od negatywnych emocji w naszym życiu.
Czym dla was jest przebaczenie? Czy umiecie przebaczać osobom bliskim i dalszym z wszego otoczenia. Czy umiecie wybaczać sobie?
Jak sama juz napisalas, ze przebaczenie to wolnosc od negatywbych emocji - tym samym jest i dla mnie. Czy umiem przebaczac bliskim to zalezy kogo mamy na mysli mowiac bliscy... Najblizszy mi jest moj mąż - i jemu umiem wybaczac, rodzicom także .. gorzej z babcią.. nie wybaczylam jej do tej pory pewnych słów.. choc to bylo ponad dwa lata temu... do tej pory nie lubie chodzic do babci a jak juz musze isc to tylko czekam kiedy bedzie koniec wizyty. Nie umiem jej spojrzec szczerze i z radoscia w oczy. Przez 'te slowa' jest zupelnie inaczej niz kiedys. Wszystko się zmieniło.
Dołączył: 24 Paź 2006 Posty: 935 Skąd: inąd się znamy...
Wysłany: 2007-08-14, 16:20
Polecający: myszka mi poleci(a)ła...
Lonia napisał/a:
Czym dla was jest przebaczenie?
Darowaniem winy/urazu i powiedzeniem: "było, minęło, wyciągnijmy z tego konstruktywne wnioski".
Umiem wybaczać, ale jestem bardzo pamiętliwym, co jednak nie wpływa negatywnie na relacje z osobami, kt. pamiętany uraz został darowany.
Nie jestem w stanie wybaczyć gwałtu na kobiecie; ktoś, kto się tego dopuścił, dla mnie nie jest wartym już niczego; mógłby przy mnie umierać - nawet na niego nie splunę.
Wątpię, czy potrafiłbym przebaczyć w ogóle krzywdę wyrządzoną kobiecie. Na szczęście nie miałem okazji/potrzeby tego robić, ale ...
Lonia napisał/a:
Czy umiecie wybaczać sobie?
Sam kiedyś wyrządziłem jedną i tego też nie zapomnę...
_________________ "Mądry nie jest ten, który martwi się z powodu niedostatku, lecz ten, który cieszy się z tego co ma."
Lubię internet, bo w internecie nikt nie wie, że jestem psem
Per aspera ad astra...
...wszędzie można dojść na piechotę
Czy umiecie przebaczać osobom bliskim i dalszym z wszego otoczenia.
Sądze, że umiem przebaczać tym osobą, przynajmniej zawsze sie stam to robić. Rodzinie zawsze przebaczam, nawet jeśli mnie ktoś nie przeprosi. Rodzina to rodzina. Jednak tak samo
jak Zombwbij jestem osobą pamiętliwą.
Lonia napisał/a:
Czy umiecie wybaczać sobie?
Z tym jest troche gorzej. Jakieś małe sprawy tak, ale większe... Raczej nie potrafie sobie przebaczać.
Czy umiecie przebaczać osobom bliskim i dalszym z wszego otoczenia. Czy umiecie wybaczać sobie?
niby tak,niby nie...zalezy jak bardzo zostala przekroczona "granica",wybaczyc potrafie chociaz o wiekszych przewinieniach ciagle mysle i nie daja mi one spokoju..raczej jak sie na kims raz zawiode to juz nigdy nie zaufam mu w 100%
_________________ bez najmniejszych szans w pijackim szale rujnując cały świat... ^^
Umiem wybaczać, ale jestem bardzo pamiętliwym, co jednak nie wpływa negatywnie na relacje z osobami, kt. pamiętany uraz został darowany.
tez tak mam
a co do przebaczania sobie... w moim przypadku jest z tym zdecydowanie gorzej niz z wybaczaniem innym...
jest cos czego wybaczyc sobie nie potrafie a zapomniec to juz wogole
_________________ "I nic nie wiem, i nic nie rozumiem,
I wciąż wierzę biednymi zmysłami,
Że Ci ludzie na drugiej półkuli
Muszą chodzić do góry nogami..."
Przebaczenie to bardzo ważna umiejętność, (wydaje mi się, że) umiem przebaczać, ale to nie znaczy, że zapominam. Ta pamięć o danej sprawie nie ma aż tak wielkiego wpływu na daną osobę. Istotne jest, czy są wyciągnięte wnioski z danej sytuacji/sprawy itd. Ważne jest także, czy dana osoba próbuje się jakoś zrehabilitować - ale nie dlatego, że tak wypada, tylko, że tego sama chce. Najważniejsze jest to, jak się postępuje "potem". Tak samo podchodzę do wybaczania sobie. Jednak czasami jest tak, że pomimo, że się wybaczyło to nie da się powrócić do wcześniejszego stanu - można żyć w zgodzie z daną osobą/osobami, jednak nie będzie się czuło tego samego - wszystko zależy od danej sytuacji/sprawy/problemu/ludzi itd.
_________________ "Dobrze jest, psiakrew, a kto powie, że nie, to go w mordę!"
'Ooo, jak on mi strasznie pokaże!!! Ooo, jak ja okropnie zobaczę!!!' wszystko gra
Myślę, że umiem przebaczać bo zawsze wychodzę z takiego założenia, że każdy ma prawo popełniać błędy a poza tym noszenie w sobie wszystkich urazów, nie wpływa na nas dobrze, można powiedzieć, że w pewnym sensie zniewala nas. Najważniejsza jest umiejętność wyciągnięcia wniosków Nieraz już przebaczyłam, ale zawsze w takiej sytuacji najważniejsza jest szczera rozmowa.
_________________ Była to jedna z tych nocy, w których nie ma nadziei na świt.
fakt jest taki iz nie ma przy mnie juz osob ktore zrobily mi krzywde. poprostu zawsze odchodze od tych ktorzy pokazuja mi "srodkowy palec" w mysl: nie zalezy wam to i mnie nie zalezy, ot taki lek by zagoic rane
no a z wybaczeniem sobie to juz gorzej u mnie, bo jak tu wyjsc i nie zabrac siebie?
potrafie wybaczac ... i niestety w niektorych przypadkach zlosc porzechodzi mi zbyt szybko ... nie naleze do ludzi pamietliwych. Sobie nie potrafie wybaczyc, a mam juz pewne ciemne postepki na swojej karcie zyciowej. Niestety jestem dla siebie zbyt surowa.
czym jest dla mnie przebaczenie ? Przebaczenie najbardziej mi się kojarzy z wolnością, z pozwoleniem, by ta osoba która wyrządziła nam krzywdę "jakby mogła iść swoją drogą"
ja też potrafię wybaczać ale niestety rzadko zapominam, a jeśli chodzi o naprawdę poważne sprawy to nigdy nie potrafie zapomnieć, zawsze to gdzieś siedzi w środku, jak taka zadra...
_________________ "wierzę w Ciebie boś Ty wierna, wszechmocna i miłosierna xD" .....
Potrafię wybaczyć innym, choć jestem pamiętliwa. Wybaczę, ale to nie znaczy, że ponownie w pełni zaufam. Oczywiście, zależy to od skali krzywdy, którą ktoś mi wyrządził, drobiazgi są mało istotne, ale większe sprawy...
Tym trudniej mi wybaczyć, im bliższa osoba zawiniła wobec mnie.
Czy potrafię wybaczyć sobie? Niełatwe pytanie. Chyba tak, chociaż bardzo długo czuję się winna wobec osoby, którą skrzywdziłam. Nie zapominam tego i pilnuję się dwa razy bardziej, żeby nie powtórzyć błędu.
Przebaczanie najlepsze lekarstwo na świecie. Przynosi wolność od negatywnych emocji w naszym życiu.
bez przebaczenia relacje międzyludzkie są trudniejsze (nietrwałe), ale do pełnego przebaczenia potrzebna jest wola obydwu stron.
sierpniowa napisał/a:
wybaczylam jej do tej pory pewnych słów..
Sol napisał/a:
Tym trudniej mi wybaczyć, im bliższa osoba zawiniła wobec mnie.
Widzę, że mamy podobne odruchy. Nie wiem dlaczego, ale im osoba jest mi jest bliższa, tym więcej od niej wymagam i przez to przebaczenie jest trudniejsze (co by tłumaczyło dlaczego nie potrafię sobie wybaczać- czyżbym był mega egocentrykiem). Wolałbym, aby tak nie było, jak jest. Od wszystkich wymagałbym tyle samo (wybaczał tak samo), życie było by prostsze i przyjemniejsze. A tak często przez ten schemat zachowań nieświadomie krzywdzę najbliższych.
Nie chciałbym tu robić sobie i Wam psychoanalizy, ale podejrzewam, że takie działanie ma swoją podstawę ze zdarzeń z przeszłości (doznaliśmy krzywdy –może całej serii i próbowaliśmy mu przebaczać za każdym razem- od kogoś naprawdę bliskiego i teraz podświadomie bronimy się przed powtórzeniem tego bolesnego schematu zdarzeń).
Może macie jakąś receptę na wyjście z takiego impasu?
_________________ "Płynie czas, płynie czas, jak morza do oceanów do gwiazd'
Ja zbyt szybko przebaczam i bardzo szybko zapominam bez względu na to jak bardzo uraziła mnie dana osoba. Nie wiem, po prostu nie umiem się zbyt długo gniewać
_________________ ''Gdy zapytają mnie, co lubiłam najbardziej,
odpowiem, że Ciebie...''
MA
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
i tego też nie zapomnę...
Nieraz już przebaczyłam, ale zawsze w takiej sytuacji najważniejsza jest szczera rozmowa.
![:]](../images/smiles/splash.gif ":]")
ale niestety rzadko zapominam, a jeśli chodzi o naprawdę poważne sprawy to nigdy nie potrafie zapomnieć, zawsze to gdzieś siedzi w środku, jak taka zadra... 
